jazz

Rozmowy wewnętrzne, czyli “O muzyce się nie gada” Macieja Geminga

Maciej Geming

Tej książ­ki nie zoba­czy­cie w new­slet­te­rach od Mate­usza z lubimyczytać.pl ani na pół­kach z best­sel­le­ra­mi w Empi­ku. Zbiór wywia­dów Macie­ja Gemin­ga z pol­ski­mi muzy­ka­mi to rzecz niszo­wa — autor poskła­dał ją i wydał samo­dziel­nie, przy pomo­cy czy­tel­ni­ków i przyjaciół…

Książkowy niezal, rosyjskie rapsy i spiritual jazz, czyli “Porwanie na planecie Z” Natalii Kuntić

Natalia Kuntić - Porwanie na planecie Z

Jak vlo­ger­ka wyda­je książ­kę to wiedz, że coś się dzie­je. Z defi­ni­cji omi­jam wszyst­kie książ­ki pisa­ne przez blogo- i vlo­gos­fe­rę, podob­nie jak wypo­ci­ny wszel­kich cele­bry­tów. Ale tym razem zro­bi­łem wyją­tek, bo Kawa i Awan­gar­da Nata­lii Kun­tić to nie rur­ki z

Referat z niewolnictwa, czyli “Kolej podziemna. Czarna krew Ameryki” Colsona Whiteheada

“Kolej podziemna. Czarna krew Ameryki” Colsona Whiteheada

Waż­ny temat, stos nagród i suk­ces na całym świe­cie — to wspa­nia­ły wynik dla książ­ki pięt­nu­ją­cej rasizm. A jed­nak Kolej pod­ziem­na nie musi się podo­bać wszyst­kim, bo drew­nia­ne dia­lo­gi i mora­li­za­tor­stwo moc­no psu­ją styl tej książ­ki. Powieść (bo to powieść,

Strange fruit, czyli „Lady Day śpiewa bluesa” Billie Holiday i Williama Dufty’ego

Strange fruit, czyli „Lady Day śpiewa bluesa” Billie Holiday i Williama Dufty’ego

Southern tre­es bear a stran­ge fru­it, Blo­od on the leaves and blo­od at the root  W koń­cu moż­na prze­czy­tać po pol­sku legen­dar­ną auto­bio­gra­fię Lady Day. A wła­ści­wie czę­ścio­wo spre­pa­ro­wa­ną auto­bio­gra­fię, w koń­cu tak napraw­dę jej auto­rem jest Wil­liam Dufty, któ­ry wysłu­chał cierpliwie