Literatura dwudziestolatków 20 lat później, czyli Mirosław Nahacz
Na 25-lecie Wydawnictwa Czarne ukazały się trzy powieści Nahacza sprzed dwóch dekad — Osiem cztery, Bombel, Bocian i Lola. Jak się je czyta po latach?
Polska niezgoda, czyli “Waligóra” J.I. Kraszewskiego
Powieść historyczna o Leszku Białym i okresie rozbicia dzielnicowego nie jest może porywającą opowieścią, ale stanowi ciekawe studium tradycyjnej polskiej niezgody.
Dvořák usidlony, czyli “Scherzo capriccioso” Josefa Škvorecký’ego
Powieść biograficzna niby nie należy do gatunków reprezentujących wyżyny epiki, ale Škvorecký najwyraźniej jest cudotwórcą. Jego książka o Dvořáku to majstersztyk.
O lekturze ahistorycznej, czyli “Dziecię Starego Miasta” J.I. Kraszewskiego
Akcja #kraszewskichallenge, którą odpaliłem jakiś czas temu wraz z kolegą, trwa w najlepsze. U mnie tym razem padło na powieść o przededniu powstania styczniowego.
Fantastyka historyczna, czyli “Baśń o wężowym sercu” Radka Raka
Zeszłoroczna laureatka Nagrody Nike, powieść Radka Raka o Jakubie Szeli, wyglądała do mnie nawet z lodówki. I pewnie dlatego odpuściłem ją sobie, gdy było o niej głośno.
Sycylijski bazarek, czyli “Czerwony śnieg na Etnie” Mikołajewskiego i Smoleńskiego
Bardzo udana książka z serii Sulina, łącząca elementy reportażu z esejem, miejscami ujmująco poetyckim. Zamiast podróży na Sycylię, przez jakiś czas niemożliwej.
Miłość i śmierć z “Pocztu królów”, czyli “Pogrobek” Kraszewskiego
Powieść historyczna o Przemyśle II i Ludgardzie (tu nazywanej Lukierdą) nie jest pozycją obowiązkową, ale też może być interesująca. Zwłaszcza, jeśli się mieszka w Poznaniu.
“Harry Potter” w kilku migawkach
Nie znam żadnej pozycji z literatury dziecięcej, która tak szeroko i tak dogłębnie traktowałaby o śmierci. I choćby za to należy jej się poczesne miejsce w kanonie.
Nieznane przyjemności, czyli “Przenikliwe światło, słońce i cała reszta” Jona Savage’a
Pełny tytuł tej książki brzmi: Przenikliwe światło, słońce i cała reszta. Joy Division w ustnych relacjach. Czyli jest to zbiór świadectw z epoki, poświęcony jednemu z najważniejszych zespołów wszech czasów.
Epicko o epidemii, czyli “Wierzyliśmy jak nikt” Rebekki Makkai
Amerykańska proza utrzymana w konwencji Godzin Cunninghama robi wrażenie ze względu na rozmach, intensywność emocjonalną i temat — epidemię AIDS z lat 80.
