2018

Ameryka na pigułach, czyli “Dreamland” Sama Quinonesa

Ameryka na pigułach, czyli “Dreamland” Sama Quinonesa

Monu­men­tal­ny repor­taż Quino­ne­sa Dre­am­land. Opia­to­wa epi­de­mia w USA to świet­ny przy­kład dzien­ni­kar­stwa zaan­ga­żo­wa­ne­go — takie­go, któ­re usi­łu­je zmie­nić świat, żeby był ciut lep­szy. Cho­ciaż gdy w grę wcho­dzą leki opia­to­we i hero­ina, szan­se są nikłe. Okład­ka książ­ki suge­ru­je, że będzie­my

Lizaki to czysta chemia, czyli “Tirza” Arnona Grunberga

Lizaki to czysta chemia, czyli “Tirza” Arnona Grunberga

Zaczy­na się jak Sce­ny z życia mał­żeń­skie­go Berg­ma­na, a koń­czy jak Cze­ka­jąc na bar­ba­rzyń­ców Coet­ze­ego. Tirza Arno­na Grun­ber­ga to książ­ka iry­tu­ją­ca, nie­przy­jem­na, wytrą­ca­ją­ca ze stre­fy kom­for­tu — a do tego zna­ko­mi­cie napi­sa­na. Wła­ści­wie to już dru­ga książ­ka z krę­gu lite­ra­tu­ry

Pokochała papieża, czyli “Słońce narodu” Kuby Wojtaszczyka

Pokochała papieża, czyli “Słońce narodu” Kuby Wojtaszczyka

Po barokowo‐turpistycznej powie­ści Dla­cze­go nikt nie wspo­mi­na psów z Tita­ni­ca? Kuba Woj­tasz­czyk wra­ca do reali­zmu i kry­ty­ki pol­skie­go pie­kieł­ka rodzin­ne­go. Słoń­ce naro­du to książ­ka z cha­rak­te­rem, ale do pierw­szej ligi nie przej­dzie. Z kil­ku powo­dów. Wni­kli­wi czy­tel­ni­cy wyty­ka­ją ana­chro­ni­zmy, miło­śni­cy

Pisarz na kozetce, czyli “Historia przemocy” Édouarda Louisa

Pisarz na kozetce, czyli “Historia przemocy” Édouarda Louisa

Podob­no we Fran­cji całe śro­do­wi­sko gejow­skie czy­ta auto­bio­gra­ficz­ną książ­kę Louisa o tym, jak pisarz padł ofia­rą gwał­tu i nie­uda­ne­go mor­der­stwa na tle sek­su­al­nym. Pol­ska pre­mie­ra nastą­pi­ła — jak na nasze warun­ki — bły­ska­wicz­nie. I bar­dzo dobrze. Histo­ria prze­mo­cy Édo­uar­da Louisa

Jak daliśmy się wrobić w pracoholizm, czyli “Urobieni” Marka Szymaniaka

Jak daliśmy się wrobić w pracoholizm, czyli “Urobieni” Marka Szymaniaka

Szy­ma­niak w książ­ce Uro­bie­ni. Repor­ta­że o pra­cy poka­zu­je dzi­ki kapi­ta­lizm po 1989 roku, ale przede wszyst­kim pró­bu­je odpo­wie­dzieć na pyta­nie — dla­cze­go poszli­śmy dro­gą neo­li­be­ra­li­zmu w naj­bar­dziej bez­względ­nej, amerykańsko‐brytyjskiej posta­ci? Książ­ka Uro­bie­ni uka­za­ła się mie­siąc temu, na sam począ­tek waka­cji. I

Parenting zwyczajny, czyli “Macierzyństwo non‐fiction” Joanny Woźniczko‐Czeczott

Parenting zwyczajny, czyli “Macierzyństwo non‐fiction” Joanny Woźniczko‐Czeczott

Wyda­na po raz pierw­szy w 2012 roku książ­ka Macie­rzyń­stwo non‐fiction musia­ła cie­szyć się ogrom­nym zain­te­re­so­wa­niem, sko­ro Czar­ne wła­śnie wypusz­cza dru­gą edy­cję. To naj­lep­szy dowód na to, że rodzi­ciel­stwo nie wyglą­da tak jak w kolo­ro­wych maga­zy­nach z uśmiech­nię­ty­mi boba­sa­mi. Bo nie

Siksa umie lepiej, czyli “Kordian” według Jakuba Skrzywanka

Siksa umie lepiej, czyli “Kordian” według Jakuba Skrzywanka

Kor­dian w Teatrze Pol­skim w Pozna­niu pro­wo­ku­je i na pew­no nie spodo­ba się wszyst­kim. Jest pocię­ty, pasti­szo­wy, z dopi­sa­ny­mi par­tia­mi, momen­ta­mi publi­cy­stycz­ny, a jed­no­cze­śnie iro­nicz­ny i dys­kur­syw­ny. Może to naj­lep­szy spo­sób na dra­mat roman­tycz­ny w cza­sach Net­fli­xa. Od razu uprze­dzam