Niewidzialne miasto, czyli “Mińsk. Przewodnik po Mieście Słońca” Artura Klinaua

Niewidzialne miasto, czyli “Mińsk. Przewodnik po Mieście Słońca” Artura Klinaua

Nie­wiel­kich roz­mia­rów ksią­żecz­ka o Miń­sku autor­stwa bia­ło­ru­skie­go arty­sty jest gęsta od zna­czeń i jak naj­dal­sza od for­mu­ły prze­wod­ni­ka po mie­ście. Raczej jest to prze­wod­nik po Micie. Artur Kli­nau skom­po­no­wał swój prze­wod­nik po Miń­sku z kil­ku­dzie­się­ciu frag­men­tów — szki­ców o este­ty­ce

Prasowanie spodni od munduru SS, czyli “Dramaty. Tom 1” Thomasa Bernharda

Prasowanie spodni od munduru SS, czyli “Dramaty. Tom 1” Thomasa Bernharda

Współ­cze­sny dra­mat bez Bern­har­da to jak czu­ły nar­ra­tor bez Tokar­czuk. Dobrze, że wycho­dzi świe­ża edy­cja sztuk austriac­kie­go mizan­tro­pa, bo są znów nie­po­ko­ją­co aktu­al­ne. Pierw­szy tom Dra­ma­tów wypusz­czo­ny wła­śnie przez Czy­tel­ni­ka to przede wszyst­kim słyn­ny tekst Przed odej­ściem w stan spo­czyn­ku,

Notki z ery Reagana, czyli “Dziennik 1977–1989” Sándora Máraiego

Notki z ery Reagana, czyli “Dziennik 1977–1989” Sándora Máraiego

Ostat­ni tom Dzien­ni­ka Sán­do­ra Mára­ie­go obej­mu­je zapi­ski z ostat­nich trzy­na­stu lat przed śmier­cią. Cho­ciaż z roku 1989 to tyl­ko dwie linij­ki. Duża część tek­stu, poczy­na­jąc od nie­szczę­śli­we­go upad­ku Loli (żony pisa­rza), sta­no­wi poże­gna­nie ze świa­tem i życiem. Jest to poże­gna­nie

Jak wkurza się uśmiechnięta Polska i oblężona prawica, czyli “Gniew” Tomasza S. Markiewki

Jak wkurza się uśmiechnięta Polska i oblężona prawica, czyli “Gniew” Tomasza S. Markiewki

Polityczno-społeczny esej Gniew Toma­sza S. Mar­kiew­ki to tekst krót­ki i cel­ny, bo sku­pio­ny na isto­cie polsko-polskich woje­nek. Przy oka­zji moż­na przy­po­mnieć sobie, że spo­łe­czeń­stwo to nie auto­mat, a wybor­cy są nie tyl­ko wku­rze­ni, ale też wraż­li­wi. Rze­czy­wi­ście, łatwo zapo­mnieć. Gniew